Droogbloemenkrans maken: stap voor stap, met droogbloemen uit eigen tuin

Een krans is de mooiste bestemming die je een zomer vol droogbloemen kunt geven. Verse kransen van hulst en coniferen zien er rond nieuwjaar al moe uit; een krans van strobloemen, statice, zaaddozen en grassen houdt binnen een jaar of langer zijn kleur, en hij kost niets als je de bloemen zelf hebt gekweekt. Het is ook veel makkelijker dan bloemisten het laten lijken. Je hebt een ring, een rol draad en een middag nodig — het vakmanschap zit vooral in de voorbereiding, en in het kiezen van materiaal dat echt helemaal droog is. Hier lees je hoe je stap voor stap een droogbloemenkrans maakt, welke zelfgekweekte bloemen het best werken en wat je volgend voorjaar zaait, zodat de krans van volgend jaar nog mooier wordt.

• Tijd 2–3 uur, plus een avond om stelen in bosjes te sorteren
• Basis Ring van wilgentenen, wijnranken of stro, of een frame van draad · 25–35 cm doorsnede
• Materiaal 30–50 kleine bosjes volledig gedroogde bloemen, zaaddozen en grassen
• Houdbaarheid Een jaar of langer binnen, uit de zon · één seizoen aan een beschutte deur

Welke droogbloemen het best werken in een krans

Een goede krans combineert drie soorten materiaal. Kleur komt van de echte droogbloemen, waarvan de papierachtige schutbladen jarenlang hun tint houden: strobloemen (helichrysum), statice of lamsoor, de roze en witte madeliefjesachtige bloemetjes van helipterum, zilverroze xeranthemum, en tot slot kogelamarant. Structuur komt van zaadhoofden en zaaddozen: de bolle zaaddozen van juffertje-in-'t-groen en papaver, de lampionnen van de lampionplant, de platte schijfjes van judaspenning, kogeldistel en de gele trommelstokjes van craspedia. Zachtheid komt van opvullers die de randen laten vervagen: siergrassen, gipskruid, platte schermen van duizendblad (achillea), de hangende kwasten van amarant, plus een paar takjes lavendel of andere gedroogde kruiden voor de geur.

Wat je weglaat, is minstens zo belangrijk. Alles wat niet helemaal droog is, gaat in een warme kamer binnen een paar weken hangen of beschimmelen — een steel moet knappen in plaats van buigen. Grote bloemen met zachte bloemblaadjes, zoals dahlia's of rozen, drogen aan de lucht verschrompeld en bruin op, tenzij je ze in silicagel hebt gedroogd. En sla de breekbaarste zaadhoofden over, tenzij je de krans ophangt op een plek waar niemand ertegenaan stoot. Heb je dit najaar planten in de tuin laten staan, dan heb je misschien al volop materiaal: onze gids over zaadhoofden laten staan toont welke er lang na de bloei nog mooi uitzien.

Wat je nodig hebt

Een ring als basis is het enige wat je echt hoeft te kopen. Ringen van wilgentenen en wijnranken zien er natuurlijk uit en je kunt de stelen direct in het vlechtwerk steken; een ring van stro geeft een vollere, traditionelere vorm; een eenvoudige draadring is het goedkoopst en past bij een sobere, moderne halve krans. Verder heb je nodig: een rol dun binddraad of met papier omwikkeld draad, een scherpe snoeischaar, wat extra draad of touw voor een ophanglus en eventueel een lijmpistool voor losse zaaddozen en bloemhoofdjes. Een vel krantenpapier als werkondergrond scheelt je achteraf een hoop veegwerk.

Een droogbloemenkrans maken, stap voor stap

1. Sorteer alles voordat je begint Leg het materiaal per soort klaar en knip elke steel af op 10–15 cm. Gooi alles weg wat zacht of beschimmeld is of uit elkaar valt. Juist door eerst te sorteren ziet de krans er doordacht uit in plaats van willekeurig.
2. Maak kleine gemengde bosjes Elk bosje bestaat uit drie tot vijf stelen: achteraan een opvuller of gras, in het midden een of twee kleurbloemen en vooraan een zaaddoos of zaadhoofd. Bind de stelen stevig samen met draad. Maak alle bosjes voordat je aan de ring begint — 30 tot 50 voor een krans van 30 cm.
3. Zet het draad vast aan de ring Wikkel het uiteinde van het draad op de rol een paar keer om de ring en draai het stevig vast. Je blijft vanaf de rol werken zonder het draad door te knippen, en juist dat houdt de hele krans bij elkaar.
4. Leg de bosjes in één richting en bind ze vast Leg het eerste bosje tegen de ring en bind de stelen vast met twee strakke wikkelingen draad. Leg het volgende bosje zo dat de bloemhoofdjes de stelen en het draad van het eerste bedekken, en bind opnieuw vast. Werk zo de ring rond, altijd in dezelfde richting, en laat sommige bosjes iets naar binnen en andere iets naar buiten wijzen, zodat de voorkant, de binnenrand en de buitenrand allemaal bedekt zijn.
5. Sluit de cirkel netjes Ben je weer bij het begin, til dan de bloemhoofdjes van het allereerste bosje op en schuif de stelen van het laatste bosje eronder. Bind ze vast, knip het draad door en draai het uiteinde weg in de achterkant van de ring.
6. Vul de gaten op en voeg de blikvangers toe Houd de krans op armlengte van je af en zoek naar kale plekken. Vul die op met losse bloemhoofdjes die je in de basis steekt of vastlijmt — hier komen de grootste strobloemen, lampionnen en zaaddozen, zodat ze bovenop zitten.
7. Maak een ophanglus en spuit zo nodig licht in Draai bovenaan aan de achterkant een lus van draad of lint vast. Een heel lichte nevel ongeparfumeerde haarlak vanaf 30 cm afstand houdt losse graszaadjes en pluizige bloemhoofdjes op hun plek.

Een volle krans of een halvemaankrans?

Zo blijft je krans lang mooi

Droogbloemen hebben twee vijanden: licht en vocht. Direct zonlicht bleekt zelfs strobloemen binnen een paar maanden uit, dus aan een binnenmuur of een deur op het noorden blijven de kleuren veel langer goed dan op een zonnige veranda. Vocht maakt de stelen zacht en geeft schimmel een kans, dus hang de krans niet in dampige keukens en badkamers, en haal een buitenkrans na een natte periode binnen om op te drogen. Aan een beschutte voordeur houdt een droogbloemenkrans het de feestdagen meestal goed vol; binnen kan hij een jaar of twee mee. Verbleekt de kleur uiteindelijk toch, haal dan alles eraf en gebruik de ring opnieuw — de basis gaat vele seizoenen mee.

Plan nu al het droogbloemenbed voor de krans van volgend jaar

Een klein bed met droogbloemen levert ruim genoeg op voor meerdere kransen. De meeste kleurbloemen — strobloemen, statice, helipterum, xeranthemum — zijn half-winterharde eenjarigen die je in maart of april onder glas zaait en na de laatste vorst uitplant. De zaaddozen zijn nog makkelijker: nigella, papaver en eenjarige ridderspoor zijn winterharde eenjarigen die je in het voorjaar direct in de grond zaait. Lampionplant is een vaste plant, dus één keer zaaien levert je elk najaar een oogst op — lees hoe je lampionplant kweekt en hoe je de lampionnen droogt. Vul aan met een paar grassen uit zaad, en de juiste zaaitijden voor alles vind je in de zaaikalender voor bloemen. Ben je nieuw in het kweken van snijbloemen, begin dan met onze gids over een snijbloementuin uit zaad.

Veelgemaakte fouten

• Bloemen gebruiken die niet helemaal droog zijn. Ze gaan hangen en beschimmelen aan de krans. Een steel moet in één keer knappen.
• Losse stelen vastbinden in plaats van bosjes. Dat kost drie keer zoveel tijd en ziet er toch nog schraal uit. Maak eerst bosjes.
• Halverwege van richting veranderen. Alle bosjes moeten dezelfde kant op wijzen, anders zie je de stelen.
• Te los gewikkeld draad. Elke wikkeling moet strak zitten; gedroogde stelen krimpen een beetje, en losse bosjes vallen er binnen een paar weken uit.
• De krans in de zon of in een dampige ruimte hangen. De kleur verbleekt of de stelen worden zacht. Kies een schaduwrijke, droge plek.
• De mooiste bloemen tot het laatst bewaren. De blikvangers gaan er pas aan het eind op, bovenop — maar zorg wel dat je er genoeg van hebt overgehouden.

Veelgestelde vragen

Hoe lang blijft een droogbloemenkrans mooi?
Binnen, uit direct zonlicht en vocht, een jaar of twee. Buiten aan een beschutte deur ziet hij er een seizoen lang goed uit; regen en wind tasten hem sneller aan, dus het loont om hem tijdens een natte periode binnen te halen.

Kan ik een droogbloemenkrans buiten ophangen?
Ja, onder een afdak of aan een deur waar geen slagregen op staat. Strobloemen, statice en zaaddozen houden het buiten het best uit; grassen en gipskruid hebben het eerst te lijden. Een lichte nevel haarlak helpt.

Welke droogbloemen houden hun kleur het langst?
De echte droogbloemen — strobloemen, statice, helipterum en xeranthemum — waarvan de kleur in papierachtige schutbladen zit in plaats van in zachte bloemblaadjes. Ook lampionnen en de zaaddozen van nigella houden hun kleur heel goed.

Wanneer knip ik bloemen om te drogen?
De meeste droogbloemen knip je het best op een droge dag, net voordat ze helemaal open zijn, en hang je twee tot drie weken ondersteboven op een donkere, luchtige plek. Zaaddozen knip je als ze stevig en gekleurd zijn, maar voordat ze openspringen. In elk van onze gidsen over drogen staat precies het juiste moment.

Een zelfgekweekte droogbloemenkrans is iets kleins dat een hele zomer meeneemt naar de donkerste weken van het jaar — en als je er eenmaal een hebt gemaakt, stem je je snijbloemenbed af op de volgende. Bekijk de collecties droogbloemen en snijbloemzaden, ontdek alle bloemzaden of al onze zaden, en vind alles over kweken en drogen in onze kweekgidsen.